Een ode aan de beste papa van de wereld!

Lieve papa,

Vandaag maakt Floris jou niet wakker, met kusjes en zijn lieve knuffels. Vandaag krijg je van hem geen ontbijtje op bed, geen cadeautjes en geen vrolijk gezang. In de afgelopen week heb ik niet samen met Floris in het diepste geheim geknutseld. Dus vandaag krijg je van hem geen zelfgemaakte stropdas en geen vrolijke sokken. Vandaag kan Floris jou niet zelf zeggen wat een super papa jij bent, en daarom doe ik het in zijn plaats.

Ik weet alleen niet waar ik zal beginnen, want er is zo veel dat ik wil zeggen. Jou vaderschap begon op een vroege morgen in November. Ik had net een test gedaan en was weer terug in bed gaan liggen. Ik ga hem niet wakker maken. Het is nog veel te vroeg! dacht ik eerst. Maar nog geen vijf minuten later fluisterde ik zacht jou naam. Toen je langzaam wakker werd en verward vroeg wat er was zei ik plompverloren: ik ben zwanger! Jou reactie was goud waard: Oh gut!

De hele zwangerschap heb je voor me gezorgd. Als ik moe was moest ik op de bank gaan liggen en zette jij de was wel aan, toen tillen niet meer ging deed jij zonder mokken alle boodschappen. Je kreeg er nog plezier in ook! Als mijn voeten in de zomer te dik werden voor mijn slippers maakte je een lekker koel voetenbadje voor me en als ik last van rugpijn kreeg masseerde je mijn rug.

Maar boven al die goede zorgen kwam jou liefde en aandacht voor ons kleine kindje in mijn buik. Zijn eerste schopjes ontroerden je. Bij alle echo’s ging je mee. En toen je in een boek gelezen had dat de kleine in mijn buik kon horen, praatte je vanaf dat moment elke dag tegen je zoon. Je vertelde hoe je hem zou leren fietsen en dat jullie samen een hoop avonturen zouden beleven. Tegen het einde van de zwangerschap speelde je spelletjes met hem in mijn buik. Als hij schopte legde jij je hand op mijn buik en volgde je hem overal waar hij zijn voetje neerzette.

Je kon niet wachten tot de kleine man geboren werd, en toen dat eindelijk gebeurde was je ook tijdens de bevalling een man om trots op te zijn. IJverig zat je met me mee te puffen, hield je mijn hand vast en maakte je natte washandjes voor op mijn hoofd. Meer dan 24 uur was je al wakker, maar je bleef onvermoeid met me mee zuchten en steunen. Tot dat magische moment, 7:15 uur in de ochtend. Na de controles kreeg jij direct onze zoon in de armen. Mijn hart stroomt over van liefde als ik daar weer aan denk. Floris had op zijn hardst gehuild vanaf het moment dat hij uit mijn buik gehaald werd, maar toen hij in jou liefdevolle omarming werd gelegd was hij stil. Dit is mijn papa, hier ben ik veilig. Vanaf dat moment begon de oersterke band tussen vader en zoon te groeien. Floris wist zich geliefd bij zijn stoere papa. Als Floris alleen lekker kon slapen als hij op jou borstkas sliep, dan deed jij de rest van de avond niets meer en lag je geduldig met hem op bed. Urenlang liep je wiegend met hem door de kamer als hij verdriet had, nachtenlang zat je naast zijn ledikantje met je pink in zijn mond. Waar hij dan gretig op sabbelde en heerlijk tot rust kwam. Iedere nacht stapte je om de twee of drie uur uit bed om Floris aan mij aan te geven, dan kon ik hem voeden en legde jij hem weer terug in zijn warme bedje. Tussendoor zette je even een luierwasje aan, zodat Floris in de ochtend weer een schone luier om zijn kontje had.

Wat was je vanaf dag 1 een superpapa, schat. Jou liefdevolle zorg werd gevoeld, door Floris, maar ook door mij. Wat ben ik ongelofelijk trots dat juist jij zijn papa bent.

Toen Floris ouder werd had hij in jou zijn beste voorbeeld. Wat papa doet, kan ik dat ook? Jou geluidjes deed hij keurig na. Op jou was zijn aandacht altijd gericht. In de schommelstoel naast de eettafel keek hij vol verwachting naar zijn papa. Wat gaat hij doen? Is dat leuk?

Op het aankleedkussen, voordat hij in bad ging, toeterde je op zijn buik. En Floris schatert het uit van het lachen! Kusjes gaf je hem in overvloed, en als jullie samen speelden dan was jij een heftruck en Floris jou lading. Hij had nog geen idee wat dat was natuurlijk, maar wat een pret had hij als hij op jou armen omhoog en naar beneden werd gestuurd.

 

Wat had ik het je gegund, lieve papa, dat Floris jou vandaag wél wakker maakte met jou kusjes. Wat had ik het je gegund, dat zijn Vaderdag cadeautje uit zijn eigen handjes kwam. Dat vandaag geen moeilijke en vervelende dag voor je zou zijn. Dat je niet al wekenlang geconfronteerd wordt met de harde waarheid, door alle reclame op tv en in de bouwmarkt.

Ik had het zó graag anders gezien, maar, lieve papa… Namens Floris zal ik je vandaag vertroetelen, jou alle kusjes geven die je wilt. Namens Floris zal ik je cadeautjes geven en je lievelingshapjes voor je maken. Boven alles, lieve papa… Namens Floris kan ik zeggen dat jij de beste papa van de wereld bent!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s