Onze “Floris wijn”

Lieve Floris,

In november 2015 gingen papa en mama op vakantie naar Lanzarote. Na een hele zomer klussen in ons eerste koophuis hadden we lastminute besloten dat we een vakantie wel verdiend hadden. Op Lanzarote bleek het tegen alle verwachtingen in nog prachtig weer te zijn, wat een bofkonten waren papa en mama! We huurden een auto en reden het hele eiland rond. We waren onder de indruk van het bijzondere maanachtige landschap, nog nooit waren we op zo’n mooie vakantiebestemming geweest. We genoten met volle teugen! Niet in de laatste plaats omdat papa en mama al voor we op vakantie gingen iets hadden besloten; dit zou de laatste vakantie met ons tweeën moeten zijn. Papa en mama verlangden naar een klein, lief baby’tje. Naar jou, ook al wisten we toen nog niet dat jij het zou zijn.
Daar, op dat prachtige, bijzondere eiland kochten papa en mama een hele dure fles wijn. ’s Avonds op onze hotelkamer spraken we iets met elkaar af: deze speciale fles zou pas open gaan als hét moment daar was. Als ons eerste kindje geboren werd. Negen maanden later was het zo ver, want wat papa en mama toen nog niet wisten was dat jij al voordat we de wijn kochten veilig in mama’s buik ontstond.

De fles bleef wat langer op de plank staan dan gepland, want wijn drinken en borstvoeding geven dat ging niet samen. En dus stond hij er na 22 januari nog steeds. Alleen al naar de fles kijken deed ons pijn. Zo hadden we het niet bedoeld.
Deze wijn had een symbool moeten zijn voor het mooie en rijke leven dat we samen zouden hebben. Hij had opgedronken moeten worden aan het einde van een zorgeloos weekend met z’n drieën, als papa en mama uitgeteld een momentje samen op de bank zouden ploffen. Jij had boven in je kamertje tevreden moeten slapen, nieuwe energie op doen voor weer een nieuwe dag vol plezier.

Het had zo anders moeten zijn, maar vanavond drinken papa en mama de wijn.
Jouw wijn. We trekken hem los op een hele gewone zondagavond. Omdat er niets meer te vieren valt. Omdat er geen speciaal moment meer is waar we op durven wachten.
Ik hoop dat hij nog onveranderd is. Dat hij nog net zo lekker smaakt als toen, toen alles nog zo mooi leek. Ik hoop dat de wijn de bittere smaak die er nu aan kleeft van zich af weet te schudden en ons glimlachend naar elkaar laat kijken: “Deze wijn was zijn geld meer dan waard,” zullen we dan zeggen. Vooral omdat we hem kochten met het verlangen naar jou in ons hart. Vooral omdat we negen maanden lang langs deze fles zijn gelopen en dachten; wat een feest zal ons leven zijn als Floris er straks is. En een feest is het geweest, lieve jongen. Wat was het een heerlijk feest.

Vanavond drinken papa en mama jouw wijn. We proosten op hoe rijk je ons gemaakt hebt door er alleen maar te zijn geweest. Dwars door onze tranen heen zullen we genieten van de smaak en zullen we proosten op onze Floris.

20170910_203751

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s