Papa schrijft…

Lieve Floris,

Papa moet ff schrijven. Dat gebeurt niet vaak maar vandaag moet het er even uit.

Vrijdagochtend was er om half zes en heel lief klein mannetje wakker. Jij was het niet; het was je broertje David en het was zijn eerste verjaardag. Papa en mama hadden afgesproken om hem samen wakker te zingen, maar half 6 vonden we wat vroeg. Papa probeerde David dus weer in slaap te helpen met een flesje melk. David dacht: ‘lekker die melk, maar ik ben wakker!’. Na de fles begon hij vrolijk een verhaal te brabbelen en daarna ging David in zijn bedje staan. Wat papa wilde maakte hem niks uit; zijn dag was begonnen! Papa heeft mama gehaald en samen hebben we voor David gezongen. Hij vond het erg bijzonder om ons zo samen voor zijn bedje te zien staan. Hij lachte een enorme lach. Wat vond David het leuk om wakker gezongen te worden!

Mama is ’s ochtends met David gaan zwemmen. Ze kwamen allebei vrolijk en blij terug.  Papa zijn hart maakte van binnen een klein vreugdesprongetje. Wat fijn dat ze het samen zo goed hebben gehad! Na David zijn middagslaapje gingen papa, mama en David een taartje eten. Het was bij een restaurantje langs een drukke weg met veel verkeer. Papa en mama waren speelgoed voor David vergeten, maar David keek naar elke motor, bus of vrachtwagen en kraaide van pret. Als er even geen verkeer was vermaakte hij zich met een citroenstampertje. Daarna gingen we naar een klein speeltuintje. Eigenlijk was het niks meer als een glijbaan met een klimtorentje. Je broertje lachte vrolijk als hij van de glijbaan gleed. Hij kraaide het uit van pret toen pa van de glijbaan ging. Daarna zelf een stukje lopen. Wat was het kleine mannetje blij en tevreden met de ‘kleine’ dingetjes.

Zaterdag was David zijn eerste verjaardagsfeestje.  Ook deze dag begon weer vroeg, om vijf uur was je broertje namelijk uitgeslapen. Samen gingen we naar beneden om te ontbijten en alvast wat eerste voorbereidingen voor het grote feest te treffen.

’s Middags begon het grote feest. De visite kwam: je opa’s en oma’s, je ooms en tantes. Je broertje vond het prachtig, maar vond al die grote mensen ook een beetje spannend. David ging nog even slapen toen zijn feestje net begonnen was, dus we moesten nog even op de taart wachten.

Na zijn slaapje  zat David bij papa op schoot. Mama kwam aanlopen met de door haar zelf versierde taart waarop allemaal brandende kaarsjes, versieringen en een grote een stonden.

David keek er vol aandacht naar. Wat vond hij het mooi.
Iemand zei “laten we voor hem zingen!” en vrolijk zette de visite “lang zal hij leven in”. Er schoten even heel snel, heel veel dingen door papa’s hoofd. Wil ik dit wel zingen? Kan ik dit wel zingen?

Maar het liedje is al ingezet en papa ziet hoe David geniet. Iedereen zingt, papa, mama, opa’s, oma’s, overgrootmoeder, ooms, tantes, neefje, nichtjes, Davids oppas, vrienden van papa en mama en vriendjes van David…… David snapt nog niet écht wat er aan de hand is, maar hij heeft heel goed in de gaten dat dit allemaal speciaal voor hem is. “Dit draait om mij!” Papa’s hart vult zich met blijdschap, liefde en vreugde.

Aan het einde van het feestje praten papa en mama na, het was echt een geslaagd kinderfeestje.

Nu zit papa alleen op de bank en laat de dag nog eens passeren in zijn gedachten. Veel mooie gedachten, maar ook minder mooie gedachten. Eén ding bleef maar door mijn hoofd spoken. Papa had het al eens vaker van andere ouders gehoord van wie het kindje niet meer bij hun op aarde is; je maakt nooit meer nieuwe herinneringen.

Dat is wat ik vanavond vooral voel: nooit meer. Nooit meer.
Tja… Met jou hebben we je eerste verjaardag niet mee mogen maken.
Een vriendin appte gisteren nog: “Wat was het mooi geweest als Floris er bij was geweest.”
Inderdaad. Wat was het mooi geweest…
Papa appte terug: “Ja wie weet was Floris nog wel meer bezig met de verjaardag dan David zelf.”
Ook dat zou een bijzondere herinnering zijn geweest, maar we zullen het nooit weten, lieverd. Dat zorgt er voor dat papa zijn hart naast vol blijdschap voor je broertje David ook vol verdriet is om jou!

Ik mis je lieve Floris.

2 gedachten over “Papa schrijft…”

  1. Ontroerend.
    Prachtig dat jullie met David zo’n eerste mooie verjaardag mochten hebben maar nooit met zn vieren dit kunnen vieren moet erg schrijnend zijn..

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s