Moederdag – deel 4

Lieve Floris,
Het is weer zo ver; vandaag is het Moederdag. Al drie keer eerder was ik moeder op deze dag. Al drie keer eerder was ik een moeder zonder mijn kind. Het is ons nooit gegund om samen deze dag te beleven, maar wat voelde ik je steeds dichtbij mij. De eerste Moederdag lag ik huilend op een bedje langs het zwembad van ons hotel op Rhodos..
Jij had daar met mij moeten zijn. Je was er niet.
De tweede keer lag ik huilend op de bank, niet in staat iets van de trots en de dankbaarheid te voelen die ik me had voorgenomen. Ik wilde sterk zijn en dapper. Blij zijn met de vijf maanden die ik voor jou had mogen zorgen. Dankbaar zijn voor de prachtige zoon die jij bent. Maar ik kon het niet. Ik kon alleen maar huilen, huilen, huilen. Om de zoon die ik miste om mij heen. Om het leven dat ons was afgenomen. Om het leven dat anderen om mij heen wel gegund was, en dat zij dat soms zo achteloos naast zich neer leken te leggen. Niet op waarde schattend wat er in hun armen lag. De derde keer was anders. Anders omdat het mij lukte blij te zijn, en dankbaar. Om de twee kinderen die ik op die dag had. Eentje in de hemel, eentje in mijn armen. Ik kon genieten omdat ik naast de pijn ook het intense geluk kon voelen.

Vandaag is het weer Moederdag. Ik word wakker en ik hoor jouw papa en broertje beneden in de keuken. Ze maken vast en zeker een lekker ontbijtje voor me. Ze hebben vast een cadeautje voor me en een lieve kaart. Alleen in mijn bed denk ik aan jou. De stekende pijn van jou te moeten missen giert door mijn lijf. Jij maakte van mij een moeder, maar al snel maakte het leven van mij een moeder in rouw. Je bent hier niet, maar lieve Floris, wat voel ik je dichtbij.
Vandaag is het weer Moederdag. Vandaag mag ik vieren dat ik de mama ben van drie prachtige kinderen; eentje in de hemel, eentje in mijn armen en eentje in mijn buik. Ik ben dankbaar. Ik voel de liefde door mijn lijf stromen, maar het komt naar buiten als dikke tranen. Ik heb drie prachtige kinderen, maar een daarvan mag ik nooit meer vasthouden. Dat doet pijn, lieve Floris. Dat doet voor altijd pijn. Ongeacht hoeveel kusjes David mij vandaag zal geven, ongeacht de schopjes van jouw broertje of zusje die ik voorzichtig voel. Ongeacht jouw knappe, stoere papa die ook vandaag weer zal proberen om van vandaag de beste Moederdag ooit te maken. Weet dat ik je mis, lieve Floris. Voor altijd en met heel mijn hart.
Ik hou van jou tot de maan en weer terug!

Een gedachte over “Moederdag – deel 4”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s