Je bent bij mij

Lieve Floris,

Als ik je grote, kleine broer naar bed breng en een slaapliedje voor hem zing kijk ik altijd naar de foto aan de muur. Boven zijn bed hangt een foto van een jongetje met een stralende lach. Het is zijn grote broer. In het halfdonker zit ik daar en zing ik het liedje dat ik ook voor jou gezongen heb. Dankbaarheid overspoelt me iedere keer als ik daar zing. Het vaagt alles weg wat die dag verkeerd ging of vervelend was. Het verstomt de stem in mijn hoofd die duizend dingen roept die ik nog had moeten doen. Het legt alles wat stom en negatief is het zwijgen toe.
Als ik je kleinste broertje een schone luier geef, sta ik in de kamer waar jij ook ooit sliep. Kraaiend ligt Joas op het verschoonkussen en grijpt naar alles wat maar even binnen handbereik is. Boven zijn hoofd hangt een foto aan de muur. Een foto van een jongetje dat met gevouwen handjes geamuseerd in de camera kijkt. Het is zijn grote broer. Als ik er naar kijk voel ik trots tot in mijn tenen.
Beneden boven onze eettafel hangt tegenwoordig ook een foto. Eentje van ons hele gezin. Papa, mama, David & Joas en een foto van jou in papa’s hand. Als ik er naar kijk voel ik dankbaarheid en trots en pijn. Pijn om de gezinsfoto die er nooit kan hangen; waar wij alle vijf op staan zonder lijstje om ons heen. De foto vertelt ons verhaal. Het vertelt dat er meer is dan de twee jongetjes die hier altijd bij ons zijn. Het vertelt dat er meer is dan die stralende lach die ik tegenwoordig weer vaak op mijn gezicht draag. Er is meer dan de blije, vrolijke dagen. Er is meer dan de gelukzalige momenten als ik geniet van je kleine broertjes die spelen en ontwikkelen en iedere dag weer groeien.
Want je jongste broertje is inmiddels jouw kleding al ontgroeit. Nooit zal hij meer iets dragen dat jij ook aan hebt gehad. Voor je grote kleine broer is het speelgoed waar jij ooit mee speelde grotendeels oninteressant geworden. Hij is te oud om met jouw rammelaars te spelen. Te groot om je favoriete knisperboekje door zijn hand te laten gaan. Hooguit pakt hij het nog op om het aan Joas te geven. Zo ben jij in alles bij ons alle dagen, maar je verdwijnt ook steeds meer naar het verleden. Niet omdat wij jou vergeten of omdat het gemis minder wordt, maar omdat de dingen die wij met jou deden niet langer de dingen zijn die we ook met je broertjes doen. Ze groeien groter en groter en zijn je voorbij. Dankbaarheid, trots en pijn. Verweven in alles in mijn leven.
Je bent er altijd bij, lieve Floris. Maar je blijft ook altijd klein.

Een gedachte over “Je bent bij mij”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s