Voor mijn lotgenoten

Misschien ben je op mijn site beland omdat je op zoek bent naar lotgenoten. Naar mensen die net als jij een kindje verloren zijn. Misschien geeft het je dan houvast om te lezen hoe het ons vergaat. Hoe wij het aangepakt hebben en welke keuzes wij gemaakt hebben. Maar toch wil ik daar voorzichtig mee zijn…
Want ik heb zelf ervaren dat mijn proces niet het proces van andere bloggers, boeken schrijvers of zangeressen is. Ik heb gevoeld dat de woorden van andere lotgenoten mij soms juist enorm kunnen raken, omdat ze zó niet passen bij wat ik voel. En daarom wil ik heel graag zeggen dat ik niet schrijf om tot troost te zijn. Dat klinkt misschien een beetje vreemd. Mijn blog is bedoeld om mijn eigen, pure gevoel te uiten. Mijn blog is een manier om met de mensen om ons heen te delen wat er bij ons speelt. Het is bedoelt voor mijn eigen verwerking en om een doel te hebben in het leven.
Maar boven alles is deze blog bedoeld om Floris’ naam te blijven noemen. Om met de wereld te delen wat een prachtig kereltje hij was. Om  te vertellen wat we met hem meegemaakt hebben en hoeveel we van hem gehouden hebben. Hoeveel we nu nog steeds van hem houden en hoe intens we hem missen.

Neemt niet weg dat ik het fijn zou vinden als mijn teksten wél tot troost voor je zijn. Het geeft me een goed gevoel als ik er aan denk dat mijn verhalen voor iemand anders als helpend kunnen voelen. Als ik alleen door te delen wat er in mij speelt een andere papa of mama van een kindje dat niet meer opgroeit kan steunen.
En daarom hoop ik dat het je helpt, en als dat zo is, wil je het dan met me delen? Dat zou mij dan weer helpen…….